Ναι ή Όχι ;

nai-oxi

Αυτό που επιβάλλεται στην Ελλάδα ως “χρέος” είναι πολύ παραπάνω από αυτό που μπορεί να προκαλέσει ένα “διεφθαρμένο κράτος”.

Οι Γερμανικές και οι Γαλλικές τράπεζες πήραν σκόπιμα ρίσκο δίνοντας δάνεια σε αυτούς που ποτέ δεν θα μπορούσαν να τα πληρώσουν και όταν πραγματοποιήθηκε το ρίσκο μετέφεραν/μεταβίβασαν την ζημία στα δημόσια ταμεία.

Δηλαδή παίχτηκε ένα θέατρο στο οποίο οι Έλληνες συμμετείχαν ως κομπάρσοι για να κλαπούν τα χρήματα των λαών της Ευρώπης.

Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε τον αγώνα μεταξύ αυτών που είναι υπέρ και κατά αυτής της ληστείας.

Είμαστε μάρτυρες του πολέμου μεταξύ της δημοκρατίας και του νεοφιλελευθερισμού.

Σε ποιόν ανήκει η Ελλάδα;

Στον ελληνικό λαό ή στις ευρωπαϊκές τράπεζες;

Ο ελληνικός λαός καλείται να αποφασίσει σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα.

Η αντίσταση είναι έντιμη και αναγκαία, αλλά είναι μακροπρόθεσμη. Ωστόσο δεν θα πρέπει να είναι “αντίσταση της στιγμής” αλλά να συνεχιστεί και μετά την κάλπη.

Αλλά αυτά δεν είναι εύκολα ζητήματα. Είναι εύκολο κανείς να λέει “αντισταθείτε”.

Πως να αντισταθούν στους εκβιασμούς των δανειστών οι συνταξιούχοι που περιμένουν στις ουρές;

Πως να αντισταθούν οι Έλληνες που από το πρωί ως το βράδυ τρομοκρατούνται από τα ΜΜΕ;

Σε αυτή την ιστορική στιγμή ο λαός πρέπει να παραμείνει ψύχραιμος και να μην κατευθύνεται από τον φόβο αλλά από την λογική.

Ναι ή Όχι;

Ναι στα μνημόνια;

Ναι σε όλα;

ή

Όχι στα μνημόνια;

Όχι στον εκβιασμό;

Όχι στην υποταγή;

Advertisements
Posted in Πολιτική | Tagged , , , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

«Μόνο μερικοί άνθρωποι μπορούν να νιώσουν τη βροχή. Οι άλλοι απλά βρέχονται.»

ya

Εικόνα | Posted on by | Tagged , , , | Σχολιάστε

Γιατί να γίνονται εκλογές, αν δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι;

2015

Εικόνα | Posted on by | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Η κρίση του σύγχρονου κόσμου – Ρενέ Γκενόν

biafra-katliami

Αν ένας δυτικός αντιστέκεται σε ξένο εισβολέα ονομάζεται «πατριώτης». Αν κάποιος αντιστέκεται στον δυτικό εισβολέα ονομάζεται «φανατικός/τρομοκράτης» ή «ξενοφοβικός», και αξίζει μόνο την ταπείνωση και το μίσος.
Άλλωστε οι κατακτήσεις των Δυτικών δεν έχουν να κάνουν πάντα με «δικαιοσύνη, ελευθερία και πολιτισμό»; Δεν εξαναγκάζουν όλους να σκέφτονται όπως αυτοί και δεν απαγορεύουν τις διαφορετικές σκέψεις; […]
Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι στη Δύση. Οι αγαθοί, που εξαπατώνται με στολισμένα συνθήματα όπως «αποστολή εκπολιτισμού». Αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι χειραγωγούνται από τους άπληστους και τους υποστηρικτές τις βίας. […]
Οι Ανατολικοί δεν προσπαθούν να κατακτήσουν την Δύση. Προσπαθούν να απαλλαγούν από την κατοχή και την καταπίεση των Ευρωπαίων.

Αυτή η κατάκτηση των Δυτικών ελέγχει μέχρι και την νοοτροπία των Ανατολικών.
Αλλά το πιο περίεργο είναι το γεγονός ότι οι εισβολείς αυτοπαρουσιάζονται ώς θύματα.

Posted in Λογοτεχνία, Πολιτική, Φιλοσοφία | Tagged , , | Σχολιάστε

Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες – Ρόμπερτ Μούζιλ

lychee-aloe

[…]Ο πατριωτισμός στην Αυστρία ήταν πολύ ιδιαίτερο θέμα. Διότι τα παιδιά της Γερμανίας μάθαιναν απλώς να περιφρονούν τους πολέμους των παιδιών της Αυστρίας, κι ακόμα διδάσκονταν ότι τα παιδιά της Γαλλίας ήταν εγγόνια παραλυμένων ασώτων που το έβαζαν κατά χιλιάδες στα πόδια, μόλις έβλεπαν έναν γερμανό εθνοφρουρό με μεγάλη γενειάδα να τους πλησιάζει. Και με αντίθετη διανομή ρόλων, καθώς και τις επιθυμητές αλλαγές, μάθαιναν ακριβώς τα ίδια και τα παιδιά της Γαλλίας, Ρωσίας και Αγγλίας, που είχαν επίσης υπάρξει πολλές φορές νικητές. Τα παδιά είναι καυχησιάρικα, τους αρέσει πολύ να παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους και είναι ανα πάσα στιγμή πρόθυμα να θεωρήσουν την οικογένεια Χ, η οποία κατά σύμπτωση είναι δική τους, που διαμένει στο Μεγάλο Σοκάκι Ψ, ως τη σημαντικότερη οικογένεια του κόσμου. Μπορούν λοιπόν να κερδηθούν εύκολα από τον πατριωτισμό. Στην Αυστρία όμως τα πράγματα ήταν λίγο πιο περίπλοκα. Διότι ναι μεν είχαν νικήσει οι Αυστριακοί σε όλους τους πολέμους της ιστορίας τους, πλην όμως μετά το τέλος των περισσότερων από αυτούς τους πολέμους είχαν αναγκαστεί σχεδόν πάντα να εκχωρήσουν κάποια εδάφη. Αυτό βάζει σε σκέψεις, και ο Ούλριχ στην έκθεσή του με θέμα την αγάπη για την πατρίδα έγραψε ότι ένας σοβαρός φιλόπατρις δεν επιτρέπεται να θεωρεί την πατρίδα του καλύτερη απ’όλες τις άλλες[…]

Posted in Λογοτεχνία | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Μια ομολογία: Πως μετατρέψαμε την Ίμβρο σε Gökçeada

Η φωτογραφία που πάρθηκε από μια εφημερίδα τραβήχτηκε τον Ιούλιο του 1973. Οι χωριανοί από το χωριό Σαχινκαγιά (Şahinkaya) που υπάγεται στο Τσάικαρα (Çaykara) της Τραπεζούντας πηγαίνουν προς την Ίμβρο όπου αποφάσισε το υπουργείο να τους τοποθετήσει. Άραγε, γιατί να πάνε τόσο μακριά; Από ένα ορεινό χωριό της Τραπεζούντας, γιατί να σταλθούν 61 οικογένειες 1400 χμ μακριά σε ένα νησί μέσα στο Αιγαίο;

Το χωριό Σχοινούδι (Dereköy) της Ίμβρου, όπου τοποθετήθηκαν οι Tραπεζούντιοι χωρικοί, σύμφωνα με τις απογραφές ήταν το μεγαλύτερο χωριό της Τουρκίας μεταξύ 1950-1960. Αλλά όταν ήρθαν οι Tραπεζούντιοι χωρικοί έμειναν πολύ λίγοι από τις 1900 οικογένειες.

Διότι το χωριό ήταν ρωμαϊκό και μεταξύ του 1960-1970 συνέβη ένας επίσημος εφιάλτης που ακόμα το κράτος δεν έχει ζητήσει συγνώμη γιαυτό. Θυμήθηκα ότι ήθελα να γράψω αυτά όταν διάβασα τη συνέντευξη του Μπάρμπα Γιώργου, που είναι ένας από τους λίγους εναπομείναντες Ρωμιούς του νησιού, στην εφημερίδα Ταράφ.

Η Ίμβρος και η Τένεδος σύμφωνα με την συνθήκη της Λωζάνης ανήκουν στην Τουρκία, με μία προϋπόθεση: Δεν θα επηρεαστεί η αυτονομία των Ρωμιών που αποτελούν την πλειονότητα του νησιού. Αλλά η Τουρκική δημοκρατία μπόρεσε να κρατήσει τον λόγο της μόνο για τρία χρόνια. Το 1927 με τον νόμο 1151 η αυτονομία των Ρωμιών καταργήθηκε και τα ιδιωτικά ρωμαϊκά σχολεία κρατικοποιήθηκαν. Σαν να μην έφτανε αυτό το Τουρκικό κράτος έβαλε φόρο ακίνητης περιουσίας και έφερε απαγορεύσεις στην αγορά ακίνητης περιουσίας στους Ρωμιούς και για να διαταράσσει την κοινή ησυχία έφερε έποικους από τις άλλες περιοχές τις Τουρκίας. Αυτά συνέχισαν μέχρι να έρθει στην κυβέρνηση το Δημοκρατικό Κόμμα και να γίνει μέλος στο ΝΑΤΟ η Τουρκία και να ανοίξει μια καινούρια σελίδα στις σχέσεις της με την Ελλάδα. Το Δημοκρατικό Κόμμα ακύρωσε τον νόμο του 1927, και ξανάδωσε άδεια να ανοίξουν τα ρωμαϊκά σχολεία.

Με τις εντάσεις στην Κύπρο πάλι άρχισαν να διαταράσσονται οι σχέσεις και το 1958 τα δύο νησιά μετατράπηκαν σε “ζώνες ασφάλειας”.

Το πραξικόπημα της 27 Μαΐου γίνεται και πραξικόπημα για τους Ίμβριους. Το 1961 οι ψευτοειδήσεις τύπου “οι Ρωμιοί αγοράζουν τις περιουσίες των Τούρκων με τη βοήθεια των Ελλήνων για να ενωθούν με την Ελλάδα” οδήγησαν στην απαγόρευση αγοράς ακινήτων. Ένα περιστατικό μεταξύ πατέρα ενός Ρωμιού μαθητή και δασκάλων μεταφέρεται στη βουλή. Οι βουλευτές υπογραμμίζουν ότι για την ασφάλεια των νησιών οι Τούρκοι πρέπει να αποτελούν την πλειονότητα. Μαζί με τα “ματωμένα Χριστούγεννα” στην Κύπρο οι εντάσεις φτάνουν στα ύψη και η συμπεριφορά του κράτους σκληραίνει προς τους Ίμβριους.

Με την απόφαση “πρόγραμμα διάλυσης και Τουρκοποίησης” του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 27 Μαρτίου 1964 αρχίζει η τουρκοποίηση των νησιών. Πρώτα η κυβέρνηση του Ίνονου με τον νόμο 64 αναγκάζει τους Ρωμιούς με ελληνική καταγωγή να μεταναστεύσουν. Ο νόμος που ακυρώθηκε το 1951 θέτεται σε ισχύ και πάλι κλείνουν τα σχολεία των Ρωμιών. Επειδή θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα 30 Ρωμιοί της Ίμβρου εξάγονται από την τουρκική υπηκοότητα. 300 Ρωμιοί προειδοποιούνται να “παρατήσουν τις τέχνες και τα επαγγέλματα που προορίζονται μόνο για τους Τούρκους”.

Και το θανατηφόρο χτύπημα. Το κράτος ιδρύει ημιανοιχτή φυλακή κοντά στο χωριό Σχοινούδι (Dereköy). Πρώτα έρχονται οι φυλακισμένοι και ύστερα οι οικογένειες τους. Οι φυλακισμένοι που ασχολούνται με αγροτικές καλλιέργειες κυκλοφορούν ελεύθερα στο νησί. Οι φυλακισμένοι μετατρέπουν τη ζωή των Ρωμιών σε κόλαση. Βιασμοί, ληστείες, τραυματισμοί και σύμφωνα με τις μαρτυρίες των Ρωμιών που μετανάστευσαν από το νησί δολοφονήθηκαν 6 άτομα. Δεν έφτασαν ούτε αυτά. Το κράτος μέσω της TIGEM αποφάσισε να ιδρύσει παραγωγικές καλλιέργειες στο νησί. Εθνικοποίησε τους ελαιώνες των Ρωμιών, που από αυτά έβγαζαν τα προς το ζην. Το κράτος απαλλοτριώνει τα 90% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων του νησιού με 8 γρόσια το τετραγωνικό μέτρο την εποχή που το ένα αυγό πουλιόταν με 25 γρόσια.

Αυτά που συνέβησαν στο νησί τράβηξαν την προσοχή της Ελλάδας. Ως απάντηση σκέφτηκαν να διώξουν τους Τούρκους της Ρόδου. Μετά από πιέσεις της Διεθνής κοινότητας το 1966 έδωσαν άδεια στον Έλληνα πρέσβη να πάει στο νησί. Μόλις ο πρέσβης κατέβηκε από το πλοίο των περιτίλυξαν οι Ρωμιοί και φώναζαν “πάρτε μας από εδώ”. Μερικές ήθελαν να δώσουν τα παιδιά τους στον πρέσβη.

Οι Ρωμιοί φεύγουν γρήγορα από το νησί. Το 1970 έρχεται το τελευταίο χτύπημα και το νησί που ονομάστηκε Ίμβρος από τους αρχαίους Έλληνες μετατρέπετε σε Gökçeada. Και οικογένειες από όλη την Τουρκία υποχρεώνονται να εγκατασταθούν στο νησί.

Το νησί που διοικούταν με αποφάσεις Συμβουλίου Ασφαλείας για πολλά χρόνια, προσπαθεί να ομαλοποιηθεί. Μάθαμε από την συνέντευξη στην εφημερίδα Ταράφ, ότι θα γίνει ποινική δίωξη για “πρόγραμμα διάλυσης και Τουρκοποίησης”. Η Τουρκία συνέχεια απαρνιόταν ότι προσπαθούσε να διώξει τους Ρωμιούς από το νησί.

Μέχρι τις ηχογραφήσεις του σχεδίου “Βαριοπούλα”. Ο συνταγματάρχης Μπουλέντ Τουντζάι, στο σεμινάριο σχεδίου του 2003 λέει:

“ Τώρα, εδώ θα συζητήσουμε για πολύ σημαντικά και μυστικά ζητήματα. Άλλωστε ο κύριος σκοπός του σεμιναρίου είναι αυτό. Στο πρώτο στάδιο στείλαμε την Μονάδα Καταδρομών Χωροφυλακής στην Ίμβρο για να αναγκάσουν τους Ρωμιούς να μεταναστεύσουν. Ιδρύσαμε μια ανοιχτή φυλακή στην περιοχή. Το αποτέλεσμα ήταν η μετανάστευση σημαντικού πληθυσμού από την περιοχή. Βήμα προς βήμα τα κυβερνητικά όργανα νομίζω πως ίδρυσαν μια ανοιχτή φυλακή και έχτισαν φυτείες κλπ στο νησί. Είναι αδύνατον να κάνουμε κάτι τέτοιο σε αυτές τις συνθήκες αλλά για εκείνη την εποχή ήταν αναπόφευκτο να μην γίνει κάτι τέτοιο στο πλαίσιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων ως απάντηση στα πρακτικά στη Δυτική Θράκη.”

Δεν ήρθε η ώρα να ζητήσουμε συγνώμη από τους Ίμβριους.

Yıldıray Oğur (αρθρογράφος στην Τουρκική εφημερίδα Taraf)

πηγή: http://www.taraf.com.tr/yildiray-ogur/makale-bir-itiraf-imroz-u-nasil-gokceada-yaptik.htm

Posted in Πολιτική | Tagged , , , , | 2 Σχόλια

Η προστασία των μεταναστών

Tου Πάσχου Μανδραβέλη

Ο Μίλαν Κούντερα είχε γράψει κάποτε ότι ο πολιτισμός μιας κοινωνίας κρίνεται από τον τρόπο που τα άτομά της συμπεριφέρονται στα ζώα. Στην καθ’ημάς Aνατολή δεν φτάσαμε ακόμη σε τέτοια επίπεδα ευαισθησίας. Εχουμε ακόμη πολλά να λύσουμε σε σχέση με τους ανθρώπους. Μπορούμε να πούμε ότι η ποιότητα του κράτους κρίνεται από την προστασία που προσφέρει στους πιο αδύναμους. Μ’αυτό το κριτήριο δυστυχώς η Ελλάδα είναι κάτω από τη βάση. Οι άνεργοι, για παράδειγμα, είναι οι μεγάλοι ριγμένοι της δαιδαλώδους επιδοματικής πολιτικής που επί πολλά χρόνια ασκείται. Δεν αναφερόμαστε μόνο στην τωρινή συγκυρία. Από παλιά τα εξωτικά επιδόματα που προσετίθεντο στους μισθούς όσων εργάζονταν σε διάφορους δημόσιους οργανισμούς ή ΔΕΚΟ, ήταν υψηλότερα από το επίδομα ανεργίας. Σε κοινωνικό επίπεδο τα πιο ευάλωτα άτομα μιας κοινωνίας είναι οι μετανάστες. Αυτούς τους κατατρεγμένους έχουν πάρει στο κατόπι τα «παλικάρια» της Χρυσής Αυγής, με τον περίσσιο ανδρισμό τους κυνηγούν, τους χτυπούν, τους μαχαιρώνουν. Εχουμε δηλαδή στην Ελλάδα ένα χαμηλής έντασης πογκρόμ, σαν εκείνα για τα οποία φρικιούσαμε όταν γινόταν σε άλλες χώρες.
Βεβαίως, ναζί και ανεγκέφαλοι υπάρχουν παντού. Σε κάποιες χώρες, όμως, υπάρχει και αποτελεσματική αστυνομία που τους συμμαζεύει. Εκεί, το κράτος λειτουργεί και προσφέρει ασφάλεια σε όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται στην επικράτειά του ανεξαρτήτως χρώματος ή/και αν εισήλθαν νομίμως ή παρανόμως στο έδαφός του. Για το τελευταίο υπάρχουν οι νόμοι που προβλέπουν απελάσεις ή δικαιώματα παραμονής.
Η σχεδόν ανενόχλητη δράση αυτών των ακροδεξιών ομάδων δεν περιποιεί τιμή στη χώρα μας, αλλά ούτε στα όργανα του κράτους. Κάθε τέτοιο περιστατικό υπογραμμίζει την αβελτηρία των αστυνομικών και δικαστικών αρχών. Αν, μάλιστα, υπάρχουν οι θρυλούμενες σχέσεις αστυνομικών-χρυσαυγιτών τα πράγματα είναι χειρότερα. Δείχνει ότι κάποιος πρέπει να μάς προστατεύσει από τους προστάτες.
Είναι λοιπόν ζήτημα τιμής για τον νέο υπουργό Προστασίας του Πολίτη η διάλυση αυτών των ομάδων και η παραπομπή στη Δικαιοσύνη όσων εμπλέκονται στις ειδεχθείς αυτές πράξεις. Οι Ελληνες πολίτες θα νιώσουν πολύ πιο ασφαλείς αν η εφαρμογή του νόμου είναι καθολική και προς κάθε κατεύθυνση. Οταν ο πιο αδύναμος μιας κοινωνίας νιώθει ασφαλής, τότε θα νιώσουμε ασφάλεια όλοι μας. Η παραδειγματική τιμωρία των εγκληματιών θα είναι μεγάλη νίκη του κράτους δικαίου.

Πηγή: http://www.islam.gr/cgi-bin/pages/page3.pl?arlang=Greek&arcode=120624151112&argenkat=%CA%E1%E8%E7%EC%E5%F1%E9%ED%FC%F4%E7%F4%E1

Posted in Μετανάστες | Tagged , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε