Ναι ή Όχι ;

nai-oxi

Αυτό που επιβάλλεται στην Ελλάδα ως “χρέος” είναι πολύ παραπάνω από αυτό που μπορεί να προκαλέσει ένα “διεφθαρμένο κράτος”.

Οι Γερμανικές και οι Γαλλικές τράπεζες πήραν σκόπιμα ρίσκο δίνοντας δάνεια σε αυτούς που ποτέ δεν θα μπορούσαν να τα πληρώσουν και όταν πραγματοποιήθηκε το ρίσκο μετέφεραν/μεταβίβασαν την ζημία στα δημόσια ταμεία.

Δηλαδή παίχτηκε ένα θέατρο στο οποίο οι Έλληνες συμμετείχαν ως κομπάρσοι για να κλαπούν τα χρήματα των λαών της Ευρώπης.

Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε τον αγώνα μεταξύ αυτών που είναι υπέρ και κατά αυτής της ληστείας.

Είμαστε μάρτυρες του πολέμου μεταξύ της δημοκρατίας και του νεοφιλελευθερισμού.

Σε ποιόν ανήκει η Ελλάδα;

Στον ελληνικό λαό ή στις ευρωπαϊκές τράπεζες;

Ο ελληνικός λαός καλείται να αποφασίσει σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα.

Η αντίσταση είναι έντιμη και αναγκαία, αλλά είναι μακροπρόθεσμη. Ωστόσο δεν θα πρέπει να είναι “αντίσταση της στιγμής” αλλά να συνεχιστεί και μετά την κάλπη.

Αλλά αυτά δεν είναι εύκολα ζητήματα. Είναι εύκολο κανείς να λέει “αντισταθείτε”.

Πως να αντισταθούν στους εκβιασμούς των δανειστών οι συνταξιούχοι που περιμένουν στις ουρές;

Πως να αντισταθούν οι Έλληνες που από το πρωί ως το βράδυ τρομοκρατούνται από τα ΜΜΕ;

Σε αυτή την ιστορική στιγμή ο λαός πρέπει να παραμείνει ψύχραιμος και να μην κατευθύνεται από τον φόβο αλλά από την λογική.

Ναι ή Όχι;

Ναι στα μνημόνια;

Ναι σε όλα;

ή

Όχι στα μνημόνια;

Όχι στον εκβιασμό;

Όχι στην υποταγή;

Advertisements
Posted in Πολιτική | Tagged , , , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

«Μόνο μερικοί άνθρωποι μπορούν να νιώσουν τη βροχή. Οι άλλοι απλά βρέχονται.»

ya

Εικόνα | Posted on by | Tagged , , , | Σχολιάστε

Γιατί να γίνονται εκλογές, αν δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι;

2015

Εικόνα | Posted on by | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Η κρίση του σύγχρονου κόσμου – Ρενέ Γκενόν

biafra-katliami

Αν ένας δυτικός αντιστέκεται σε ξένο εισβολέα ονομάζεται «πατριώτης». Αν κάποιος αντιστέκεται στον δυτικό εισβολέα ονομάζεται «φανατικός/τρομοκράτης» ή «ξενοφοβικός», και αξίζει μόνο την ταπείνωση και το μίσος.
Άλλωστε οι κατακτήσεις των Δυτικών δεν έχουν να κάνουν πάντα με «δικαιοσύνη, ελευθερία και πολιτισμό»; Δεν εξαναγκάζουν όλους να σκέφτονται όπως αυτοί και δεν απαγορεύουν τις διαφορετικές σκέψεις; […]
Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι στη Δύση. Οι αγαθοί, που εξαπατώνται με στολισμένα συνθήματα όπως «αποστολή εκπολιτισμού». Αυτοί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι χειραγωγούνται από τους άπληστους και τους υποστηρικτές τις βίας. […]
Οι Ανατολικοί δεν προσπαθούν να κατακτήσουν την Δύση. Προσπαθούν να απαλλαγούν από την κατοχή και την καταπίεση των Ευρωπαίων.

Αυτή η κατάκτηση των Δυτικών ελέγχει μέχρι και την νοοτροπία των Ανατολικών.
Αλλά το πιο περίεργο είναι το γεγονός ότι οι εισβολείς αυτοπαρουσιάζονται ώς θύματα.

Posted in Λογοτεχνία, Πολιτική, Φιλοσοφία | Tagged , , | Σχολιάστε

Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες – Ρόμπερτ Μούζιλ

lychee-aloe

[…]Ο πατριωτισμός στην Αυστρία ήταν πολύ ιδιαίτερο θέμα. Διότι τα παιδιά της Γερμανίας μάθαιναν απλώς να περιφρονούν τους πολέμους των παιδιών της Αυστρίας, κι ακόμα διδάσκονταν ότι τα παιδιά της Γαλλίας ήταν εγγόνια παραλυμένων ασώτων που το έβαζαν κατά χιλιάδες στα πόδια, μόλις έβλεπαν έναν γερμανό εθνοφρουρό με μεγάλη γενειάδα να τους πλησιάζει. Και με αντίθετη διανομή ρόλων, καθώς και τις επιθυμητές αλλαγές, μάθαιναν ακριβώς τα ίδια και τα παιδιά της Γαλλίας, Ρωσίας και Αγγλίας, που είχαν επίσης υπάρξει πολλές φορές νικητές. Τα παδιά είναι καυχησιάρικα, τους αρέσει πολύ να παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους και είναι ανα πάσα στιγμή πρόθυμα να θεωρήσουν την οικογένεια Χ, η οποία κατά σύμπτωση είναι δική τους, που διαμένει στο Μεγάλο Σοκάκι Ψ, ως τη σημαντικότερη οικογένεια του κόσμου. Μπορούν λοιπόν να κερδηθούν εύκολα από τον πατριωτισμό. Στην Αυστρία όμως τα πράγματα ήταν λίγο πιο περίπλοκα. Διότι ναι μεν είχαν νικήσει οι Αυστριακοί σε όλους τους πολέμους της ιστορίας τους, πλην όμως μετά το τέλος των περισσότερων από αυτούς τους πολέμους είχαν αναγκαστεί σχεδόν πάντα να εκχωρήσουν κάποια εδάφη. Αυτό βάζει σε σκέψεις, και ο Ούλριχ στην έκθεσή του με θέμα την αγάπη για την πατρίδα έγραψε ότι ένας σοβαρός φιλόπατρις δεν επιτρέπεται να θεωρεί την πατρίδα του καλύτερη απ’όλες τις άλλες[…]

Posted in Λογοτεχνία | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Αχμέτ Χατζηοσμάν: Η τελευταία τρύπα του ζουρνά

FOTO2(BOYLH)Από τότε που αποκάλεσε τους «240 ιεροδιδασκάλους» «10 άτομα από το δρόμο» περιμένω κάποιος «να πει κάτι» στον κύριο Χατζηοσμάν. Επειδή μέχρι τώρα δεν βγήκε κανείς να πει τίποτα αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο.

Οι βουλευτές της Χ.Α. τον κατηγόρησαν επειδή η συνείδηση του δεν είναι ελληνική αλλά είναι τουρκική και φωτογραφήθηκε κάτω από τη σημαία της «ανεξάρτητης Θράκης».
Εγώ δεν καταλαβαίνω από νομικά ζητήματα αλλά δεν νομίζω σε μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα το να φωτογραφίζεσαι κάτω από μια σημαία να αποτελεί «έγκλημα» .

Όσον αφορά την εθνική συνείδηση, μπορούσε να τους πει ότι δεν έχει εθνική συνείδηση. Φτάνει που έχει ανθρωπιστική συνείδηση. Αλλά δεν μπόρεσε. Μπορούσε να τους πει ότι είναι Τούρκος και ότι αυτό είναι τυχαίο. Γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιλέξει την εθνικότητα του. Αν είχε γεννηθεί 100 χιλιόμετρα βορειότερα της Κομοτηνής θα ήταν Βούλγαρος, αν είχε γεννηθεί 1500 χιλιόμετρα δυτικά θα ήταν Ιταλός. Μπορούσε να τους πει «ναι είμαι Τούρκος, δεν είμαι ούτε υπερήφανος για αυτό αλλά ούτε ντρέπομαι, γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπερηφανεύεται ή να ντρέπεται για πράγματα που δεν μπορεί να επιλέγει. Είμαι Έλληνας υπήκοος και είμαι εκλεγμένος βουλευτής που εκπροσωπεί Έλληνες πολίτες.”

Αλλά δεν μπόρεσε.
Γιατί;
Επειδή του βάζει όρια ο πρόξενος,
του βάζει όρια ο πρόεδρος του κόμματός του…
Έχει ένα “πλαίσιο” που δεν μπορεί να βγει έξω από αυτό.
Αν μπορούσε να βγει από αυτό το πλαίσιο θα είχε γίνει «πραγματικός βουλευτής».
Αλλά για να πούμε την αλήθεια «δεν έχει τα κότσια».

10 άτομα

Λέει ότι με 10 άτομα που θα βρουν στο δρόμο δεν μπορούν να λύσουν το μειονοτικό ζήτημα…
Αλλά δεν μας προτείνει κάποια λύση που να μην περνάει από το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής.
Μέχρι και το κείμενο που διαβάζει στο κοινοβούλιο το ετοιμάζει ο πρόξενος.

Μετά βγαίνει και κριτικάρει «τα 10 άτομα».
Ουσιαστικά «τα 10 άτομα» είναι ένας συμβολικός αριθμός. Μέσα στα «10 άτομα» είναι «όλοι» όσοι καταπιέζονται από το προξενείο και τους έμμισθους του. Μέσα στα «10 άτομα» είναι όλοι οι «καταπιεσμένοι».
Όλοι όσοι έχουν διαφορετική άποψη από τον κύριο Χατζηοσμάν είναι μέσα στα «10 άτομα».
Όποιος διαφωνεί με τον κύριο Χατζηοσμάν βαφτίζεται αυτομάτως “εχθρός”.

Ποιος είναι ο σκοπός σας κύριε Χατζηοσμάν;

Αν δεν σας κάνει τη χάρη το ελληνικό κράτος και εφαρμόσει τον νόμο «240 ιεροδιδασκάλων» τι θα κάνετε;

Θα λιντσάρετε τους «240 ιεροδιδασκάλους» ;
Θα σημειώνετε τις πόρτες των «240» και μια μέρα ξαφνικά θα κάψετε τα σπίτια τους;
Δεν θα τους μιλάτε;
Δεν θα τους χαιρετάτε;
Θα τους μαζέψετε στην πλατεία και θα τους κάψετε;
Θα λέτε στα παιδιά σας να μη μιλάνε με τα παιδιά των «240 ιεροδιδασκάλων»;

Αλήθεια κύριε Χατζηοσμάν ποιος ήταν ο σκοπός σας όταν «στοχοποιήσατε» τους «240 ιεροδιδασκάλους»;
Να τους αποκλείσετε κοινωνικά;
Να τους κάνετε στόχους των λυσσασμένων Τούρκων εθνικιστών;

Μπράβο!
Το καταφέρατε.
Όλοι είναι εχθροί των «240».
Μόλις ακούν «240 ιεροδιδάσκαλοι», αρχίζουν να βρίζουν.

Έχετε το δικαίωμα να κριτικάρετε κάθε νόμο που ψηφίζετε στη βουλή και να λέτε την άποψή σας.
Αλλά δεν έχετε το δικαίωμα να στοχοποιείτε ανθρώπους.
Δεν έχετε το δικαίωμα να δημιουργείτε “κοινωνία μισαλλοδοξίας”

Αν κύριε Χατζηοσμάν συμβούν αυτά που γράφω παραπάνω,
ποιος θα είναι ο υπεύθυνος;

Σ. Δαμάδογλου Εκρέμ

 

Posted in Μειονότητα, Πολιτική | Tagged , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Μια ομολογία: Πως μετατρέψαμε την Ίμβρο σε Gökçeada

Η φωτογραφία που πάρθηκε από μια εφημερίδα τραβήχτηκε τον Ιούλιο του 1973. Οι χωριανοί από το χωριό Σαχινκαγιά (Şahinkaya) που υπάγεται στο Τσάικαρα (Çaykara) της Τραπεζούντας πηγαίνουν προς την Ίμβρο όπου αποφάσισε το υπουργείο να τους τοποθετήσει. Άραγε, γιατί να πάνε τόσο μακριά; Από ένα ορεινό χωριό της Τραπεζούντας, γιατί να σταλθούν 61 οικογένειες 1400 χμ μακριά σε ένα νησί μέσα στο Αιγαίο;

Το χωριό Σχοινούδι (Dereköy) της Ίμβρου, όπου τοποθετήθηκαν οι Tραπεζούντιοι χωρικοί, σύμφωνα με τις απογραφές ήταν το μεγαλύτερο χωριό της Τουρκίας μεταξύ 1950-1960. Αλλά όταν ήρθαν οι Tραπεζούντιοι χωρικοί έμειναν πολύ λίγοι από τις 1900 οικογένειες.

Διότι το χωριό ήταν ρωμαϊκό και μεταξύ του 1960-1970 συνέβη ένας επίσημος εφιάλτης που ακόμα το κράτος δεν έχει ζητήσει συγνώμη γιαυτό. Θυμήθηκα ότι ήθελα να γράψω αυτά όταν διάβασα τη συνέντευξη του Μπάρμπα Γιώργου, που είναι ένας από τους λίγους εναπομείναντες Ρωμιούς του νησιού, στην εφημερίδα Ταράφ.

Η Ίμβρος και η Τένεδος σύμφωνα με την συνθήκη της Λωζάνης ανήκουν στην Τουρκία, με μία προϋπόθεση: Δεν θα επηρεαστεί η αυτονομία των Ρωμιών που αποτελούν την πλειονότητα του νησιού. Αλλά η Τουρκική δημοκρατία μπόρεσε να κρατήσει τον λόγο της μόνο για τρία χρόνια. Το 1927 με τον νόμο 1151 η αυτονομία των Ρωμιών καταργήθηκε και τα ιδιωτικά ρωμαϊκά σχολεία κρατικοποιήθηκαν. Σαν να μην έφτανε αυτό το Τουρκικό κράτος έβαλε φόρο ακίνητης περιουσίας και έφερε απαγορεύσεις στην αγορά ακίνητης περιουσίας στους Ρωμιούς και για να διαταράσσει την κοινή ησυχία έφερε έποικους από τις άλλες περιοχές τις Τουρκίας. Αυτά συνέχισαν μέχρι να έρθει στην κυβέρνηση το Δημοκρατικό Κόμμα και να γίνει μέλος στο ΝΑΤΟ η Τουρκία και να ανοίξει μια καινούρια σελίδα στις σχέσεις της με την Ελλάδα. Το Δημοκρατικό Κόμμα ακύρωσε τον νόμο του 1927, και ξανάδωσε άδεια να ανοίξουν τα ρωμαϊκά σχολεία.

Με τις εντάσεις στην Κύπρο πάλι άρχισαν να διαταράσσονται οι σχέσεις και το 1958 τα δύο νησιά μετατράπηκαν σε “ζώνες ασφάλειας”.

Το πραξικόπημα της 27 Μαΐου γίνεται και πραξικόπημα για τους Ίμβριους. Το 1961 οι ψευτοειδήσεις τύπου “οι Ρωμιοί αγοράζουν τις περιουσίες των Τούρκων με τη βοήθεια των Ελλήνων για να ενωθούν με την Ελλάδα” οδήγησαν στην απαγόρευση αγοράς ακινήτων. Ένα περιστατικό μεταξύ πατέρα ενός Ρωμιού μαθητή και δασκάλων μεταφέρεται στη βουλή. Οι βουλευτές υπογραμμίζουν ότι για την ασφάλεια των νησιών οι Τούρκοι πρέπει να αποτελούν την πλειονότητα. Μαζί με τα “ματωμένα Χριστούγεννα” στην Κύπρο οι εντάσεις φτάνουν στα ύψη και η συμπεριφορά του κράτους σκληραίνει προς τους Ίμβριους.

Με την απόφαση “πρόγραμμα διάλυσης και Τουρκοποίησης” του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 27 Μαρτίου 1964 αρχίζει η τουρκοποίηση των νησιών. Πρώτα η κυβέρνηση του Ίνονου με τον νόμο 64 αναγκάζει τους Ρωμιούς με ελληνική καταγωγή να μεταναστεύσουν. Ο νόμος που ακυρώθηκε το 1951 θέτεται σε ισχύ και πάλι κλείνουν τα σχολεία των Ρωμιών. Επειδή θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα 30 Ρωμιοί της Ίμβρου εξάγονται από την τουρκική υπηκοότητα. 300 Ρωμιοί προειδοποιούνται να “παρατήσουν τις τέχνες και τα επαγγέλματα που προορίζονται μόνο για τους Τούρκους”.

Και το θανατηφόρο χτύπημα. Το κράτος ιδρύει ημιανοιχτή φυλακή κοντά στο χωριό Σχοινούδι (Dereköy). Πρώτα έρχονται οι φυλακισμένοι και ύστερα οι οικογένειες τους. Οι φυλακισμένοι που ασχολούνται με αγροτικές καλλιέργειες κυκλοφορούν ελεύθερα στο νησί. Οι φυλακισμένοι μετατρέπουν τη ζωή των Ρωμιών σε κόλαση. Βιασμοί, ληστείες, τραυματισμοί και σύμφωνα με τις μαρτυρίες των Ρωμιών που μετανάστευσαν από το νησί δολοφονήθηκαν 6 άτομα. Δεν έφτασαν ούτε αυτά. Το κράτος μέσω της TIGEM αποφάσισε να ιδρύσει παραγωγικές καλλιέργειες στο νησί. Εθνικοποίησε τους ελαιώνες των Ρωμιών, που από αυτά έβγαζαν τα προς το ζην. Το κράτος απαλλοτριώνει τα 90% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων του νησιού με 8 γρόσια το τετραγωνικό μέτρο την εποχή που το ένα αυγό πουλιόταν με 25 γρόσια.

Αυτά που συνέβησαν στο νησί τράβηξαν την προσοχή της Ελλάδας. Ως απάντηση σκέφτηκαν να διώξουν τους Τούρκους της Ρόδου. Μετά από πιέσεις της Διεθνής κοινότητας το 1966 έδωσαν άδεια στον Έλληνα πρέσβη να πάει στο νησί. Μόλις ο πρέσβης κατέβηκε από το πλοίο των περιτίλυξαν οι Ρωμιοί και φώναζαν “πάρτε μας από εδώ”. Μερικές ήθελαν να δώσουν τα παιδιά τους στον πρέσβη.

Οι Ρωμιοί φεύγουν γρήγορα από το νησί. Το 1970 έρχεται το τελευταίο χτύπημα και το νησί που ονομάστηκε Ίμβρος από τους αρχαίους Έλληνες μετατρέπετε σε Gökçeada. Και οικογένειες από όλη την Τουρκία υποχρεώνονται να εγκατασταθούν στο νησί.

Το νησί που διοικούταν με αποφάσεις Συμβουλίου Ασφαλείας για πολλά χρόνια, προσπαθεί να ομαλοποιηθεί. Μάθαμε από την συνέντευξη στην εφημερίδα Ταράφ, ότι θα γίνει ποινική δίωξη για “πρόγραμμα διάλυσης και Τουρκοποίησης”. Η Τουρκία συνέχεια απαρνιόταν ότι προσπαθούσε να διώξει τους Ρωμιούς από το νησί.

Μέχρι τις ηχογραφήσεις του σχεδίου “Βαριοπούλα”. Ο συνταγματάρχης Μπουλέντ Τουντζάι, στο σεμινάριο σχεδίου του 2003 λέει:

“ Τώρα, εδώ θα συζητήσουμε για πολύ σημαντικά και μυστικά ζητήματα. Άλλωστε ο κύριος σκοπός του σεμιναρίου είναι αυτό. Στο πρώτο στάδιο στείλαμε την Μονάδα Καταδρομών Χωροφυλακής στην Ίμβρο για να αναγκάσουν τους Ρωμιούς να μεταναστεύσουν. Ιδρύσαμε μια ανοιχτή φυλακή στην περιοχή. Το αποτέλεσμα ήταν η μετανάστευση σημαντικού πληθυσμού από την περιοχή. Βήμα προς βήμα τα κυβερνητικά όργανα νομίζω πως ίδρυσαν μια ανοιχτή φυλακή και έχτισαν φυτείες κλπ στο νησί. Είναι αδύνατον να κάνουμε κάτι τέτοιο σε αυτές τις συνθήκες αλλά για εκείνη την εποχή ήταν αναπόφευκτο να μην γίνει κάτι τέτοιο στο πλαίσιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων ως απάντηση στα πρακτικά στη Δυτική Θράκη.”

Δεν ήρθε η ώρα να ζητήσουμε συγνώμη από τους Ίμβριους.

Yıldıray Oğur (αρθρογράφος στην Τουρκική εφημερίδα Taraf)

πηγή: http://www.taraf.com.tr/yildiray-ogur/makale-bir-itiraf-imroz-u-nasil-gokceada-yaptik.htm

Posted in Πολιτική | Tagged , , , , | 2 Σχόλια